New wave jest określeniem dla amerykańskiego i brytyjskiego rodzaju muzyki popularnej ,która wyrosła na przełomie lat 70-tych i 80-tych wokół nowojorskiej sceny muzycznej skupionej wokół popularnego klubu CBGB.
Początki tego nurtu są dosyć skomplikowane.Seymour Stein,kierownik wytwórni Sire w tym okresie,chciał jak najlepiej sprzedać na rynku zespoły ze świeżego zaciągu wytwórni,będących weteranami sceny CBGB.Ponieważ konsultanci radiostacji w USA twierdzili,radząc swoim klientom,że punk jest chwilową modą-większość stacji radiowych opierała swój repertuar na muzyce disco-Seymour wprowadził nowy termin "new wave".

czwartek, 20 marca 2014

A-HA

A-Ha, grupa norweska. Powstała w 1981 w Oslo. Pal Waaktaar (6.09.1961r, Oslo) - voc, g, k i Mags Furuholmen (Magne Furuholmen; 1.11.1962r, Oslo) - k, g, przyjaciele z dzieciństwa, od 1972 konkurowali ze sobą jako liderzy amatorskich zespołów rockowych Black Days i Black Sapphire. W 1977 utworzyli w Oslo pierwszą wspólną formację - Spider Empire, z którą wykonywali muzykę inspirowaną m.in. dokonaniami Jimiego Hendrixa. W 1979r stanęli na czele innej grupy - The Bridges (składu dopełnili Viggo Bondi - b i Oystein Jevanord - dr). Z nią nagrali i wydali własnym sumptem niskonakładowy album "Fakkeltog" (Vakenatt, 1980) z repertuarem ujawniającym wpływ The Doors.
Pracę nad drugą płytą, "Poem", przerwali, ponieważ w tym czasie poznali Mortena Harketa (14.09.1959r, Kongsberg), wokalistę soulowej formacji Souldier Blue, znanego też z zespołów Mercy i Laelia Anceps. Zaprosili go do współpracy i tak powstało trio a-ha. W 1994r zawiesiło działalność. Wznowiło ją w końcu 1998r.
Cała trójka uważała, że jedynym miejscem, w którym można zacząć światową karierę, jest Londyn. Niestety, pierwsza wyprawa do stolicy Wielkiej Brytanii - w 1982, bez Harketa - zakończyła się niepowodzeniem. Muzycy nie zrazili się jednak. W styczniu 1983 wszyscy trzej zjawili się w Londynie i we wspólnym mieszkaniu przystąpili do intensywnej pracy nad repertuarem. A w czerwcu wynajęli niewielkie Rendezvous Studios, aby utrwalić owoce swoich wysiłków. Jedna z nagranych wtedy piosenek, Lesson One, tak bardzo zachwyciła Johna Radcliffa, zarządcę studia, że zwrócił na a-ha uwagę Terry'ego Slatera, byłego pracownika wytwórni EMI, odkrywcę zespołu Queen i Kate Bush.
Wkrótce potem Slater został menażerem tria. I podjął próby zainteresowania formacją wytwórni płytowych. W wyniku jego starań grupa podpisała w końcu roku kontrakt z Warner Brothers. A w styczniu 1984 weszła z producentem Tonym Mansfieldem do studia i nagrała pierwszy singel Take On Me (nowa wersja piosenki Lesson One)/And You Tell Me. Muzycy nie byli jednak zadowoleni z wyniku sesji. I płytka trafiła na rynek dopiero w październiku tego roku, po wielu poprawkach.
W kraju ojczystym a-ha odniosła sukces, ale w Wielkiej Brytanii przeszła bez echa. A następny singel, wydany w kwietniu 1985 tylko w Norwegii Love Is Reason/I Dream Myself Alive, zrobił klapę nawet na tamtejszym rynku. Grupa była w tym czasie bliska rozwiązania. Ale Slater nie tracił wiary i zaproponował ponowne nagranie piosenki Take On Me-z innym producentem, Alanem Tarneyem, współpracownikiem Cliffa Richarda. Dopiero ta nowa wersja, wydana w maju 1985 (na stronie B: Love Is Reason), wprowadziła grupę jesienią na światowe listy przebojów, w czym niemały udział miał świetny, częściowo animowany teledysk, wyreżyserowany przez Steve'a Barrona (w 1998 Take On Me przypomniał Reel Big Fish; wersja ta ozdobiła film BASEketball).
Formacja ugruntowała sukces albumem "Hunting High And Low" z października 1985 oraz towarzyszącymi mu kolejnymi singlami: The Sun Always Shines On TV/Driftwood z listopada 1985, Train Of Thought/And You Tell Me z marca 1986 i Hunting High And Low/The Blue Sky z maja tego roku. Porównywana do zespołu Duran Duran, przedstawiła w gruncie rzeczy całkiem oryginalny repertuar poprockowy, frapujący zwłaszcza pod względem melodycznym, a niekiedy i harmonicznym, rażący jedynie nieco mdłym, syntezatorowym brzmieniem (muzycy obwiniali o to Mansfielda - producenta większości wczesnych nagrań a-ha). W czerwcu 1986 koncertem w Perth w Australii rozpoczęła pierwszą trasę dookoła świata. Zakończyła ją w lutym następnego roku w Oslo.
Wydany w październiku 1986 album "Scoundrel Days" okazał się dziełem bardziej dojrzałym niż debiut (tym razem głównymi producentami byli sami muzycy). Towarzyszyły mu trzy kolejne przebojowe single: I've Been Losing You/This Alone Is Love z września 1986, Cry Wolf/Maybe Maybe z listopada tego roku i Manhattan Skyline/We're Looking For The Whales (wersja koncertowa) z lutego 1987. Wyrazem popularności tria było zaproszenie go do napisania piosenki do kolejnego filmu bondowskiego - The Living Daylights (W obliczu śmierci; 1987, reż. John Clen). W lipcu 1987 ukazała się ona na singlu (na stronie B wersja instrumentalna). A w kwietniu 1988 pojawiła się też w programie kolejnego albumu grupy -"Stay On These Roads". Wszystkie towarzyszące mu single były mniejszymi i większymi przebojami: Stay On These Roads/Soft Rains Of April z kwietnia 1988, The Blood That Moves The Body/There's Never A Forever Thing z maja, Touchy!/Hurry Home z sierpnia, a także You Are The One/Out Of Blue Comes Green z listopada tego roku, wyprodukowany przez znanych specjalistów od muzyki dyskotekowej - spółkę Aitken-Stock-Waterman.
Świadectwem kryzysu artystycznego w a-ha była płyta "East Of The Sun, West Of The Moon" z października 1990r, wyprodukowana przez Chrisa Neila, współpracownika Mike And The Mechanics, i Iana Stanleya, współpracownika Tears For Fears. Grupie brakowało pomysłów na nowe, rzeczywiście atrakcyjne piosenki. Na pierwszy singel wybrała więc nieoczekiwanie cudze dzieło - kompozycję Crying In The Rain Carole King i Howarda Greenfielda z repertuaru The Everly Brothers (na stronie B: Seemingly Non-Stop july). Następne - I Call Your Name/The Way We Talk z grudnia 1990 i Early Morning/East Of The Sun z lutego 1991 - zdradzały ciągoty ku konwencjonalnej muzyce pop.
W tym czasie, w lutym 1991r, grupa wzięła udział w gigantycznym festiwalu Rock In Rio II w Rio de Janeiro. A podsumowała pierwszy etap swojej kariery składanką "Headlines And Deadlines - The Hits Of a-ha" z listopada 1991. Oprócz przebojów zawierała ona też nagrania całkowicie premierowe lub zremiksowane. Ponadto ukazały się single Move To Memphis/Crying In The Rain (wersja koncertowa) z października 1991 i zawierający dwie wersje utworu The Blood That Moves The Body z marca 1992.
Najmniej popularnym dziełem a-ha była płyta "Memoriał Beach" z czerwca 1993, promowana singlami Dark Is The Night/Angel In The Snow z maja 1993 i Angel/I Call Your Name (wersja koncertowa) z września tego roku. Później, w marcu 1994, ukazała się jeszcze jedna mała płytka -Shapes That Co Together/Cold As Stone. W tym samym roku grupa zawiesiła działalność na cztery lata. Przypomniała się publiczności w grudniu 1998 występem na stadionie Spektrum w Oslo, zorganizowanym z okazji przyznania Pokojowej Nagrody Nobla Davidowi Trimble'owi i Johnowi Hume'owi.
Udaną próbą odświeżenia muzyki a-ha był album "Minor Earth, Major Sky" z wiosny 2000r, wyprodukowany przez Boogiemana i Rolanda Spremberga (np. Minor Earth Major Sky, Velvet, Summer Moved On, Thought That It Was You, You'll Never Get Over Me, Mary Ellen Makes The Moment Count).
Harket zadebiutował jako solista albumem "Wild Seed" (Warner Brothers, 1995; m.in. niewielki przebój A Kind Of Christmas Card), chociaż już wcześniej nagrał dość niezwykłą płytę, "Heaven's Not For Saints - Morten Harket Poetenes Evangelium" (Kirkelig Kulturverksted, 1993) z własnymi interpretacjami wierszy wybitnych poetów norweskich.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Analogue (All I Want)/Case Closed on Silver ShoreA -HA02.200610[5]-Polydor 9876840[written by Paul Waaktaar-Savoy, Magne Furuholmen, Max Martin][produced by Max Martin, Michael Ilbert & Paul Waaktaar-Savoy]
Angel/I call your nameA -HA09.199341[3]-Warner W 0195[written by Pal Waaktaar-Savoy][produced by A-ha, David Z]
Butterfly, Butterfly (The Last Hurrah)A -HA10.201098[1]-Warner[written by Paul Waaktaar-Savoy][produced by Martin Terefe]
Cosy Prisons/The Sun Always Shines on T.V.A-HA04.200639[1]-Polydor 9856227[written by Magne Furuholmen][produced by Martin Terefe, Magne Furuholmen & George Tandero]
Cry wolf/Maybe maybeA-HA12.19865[9]50[10]Warner W 8500[silver-UK][written by Pal Waaktaar/Magne Furuholmen][produced by Alan Tarney][14[8].Hot Disco/Dance;Warner 20 610 12"]
Crying in the rain/Non-Stop julyA -HA10.199013[7]-Warner W 9547[oryginalnie nagrane przez Everly Brothers w 1961r][written by Howard Greenfield/Carole King][produced by Christopher Neil]
Dark is the night/Angel in the snowA -HA05.199319[4]111[4]Warner W 0175[written by Pal Waaktaar][produced by A-ha, David Z]
Early Morning/East Of SunA -HA03.199178[2]-WEA W0012[written by Pal Waaktaar, Magne Furuholmen][produced by Ian Stanley]
Foot of the MountainA -HA07.200966[3]-UMRL NOUM 70900268[written by Paul Waaktaar-Savoy, Magne Furuholmen, Martin Terefe][produced by Roland Spremberg]
Forever Not YoursA -HA05.2002175[1]-WEA 0927 44859-2 [Ger][written by Magne Furuholmen , Morten Harket ][Producer - Martin Landquist , Stephen Hague]
Hunting high and low/The blue skyA -HA06.19865[10]-Warner Bros W 6663[written by Pal Waaktaar][produced by Tony Mansfield]
I call your name/The way we talkA -HA12.199044[5]-Warner W 99462[written by Magne 'Mags' Furuholmen/Pal Waaktaar][produced by Christopher Neil]
I' ve been losing you/This alone is loveA -HA09.19868[7]-Warner W 8594[written by Pal Waaktaar,Magne Furuholmen, Morten Harket][produced by Pal Waaktaar-Savoy, Magne Furuholmen]
LifelinesA -HA07.200278[2]-WEA 0927 47037-2[written by Magne Furuholmen, Kjetil Bjerkestrand, Anneli Drekker][ Producer - Martin Landquist , Stephen Hague]
Manhattan skyline/We' re looking for the whalesA-HA02.198713[6]-Warner W 8405[written by Magne 'Mags' Furuholmen/Pal Waaktaar][produced by Alan Tarney]
Move to Memphis/Cryin' in the rain [live]A -HA10.199147[2]-Warner W 0070[written by Pal Waaktaar-Savoy Magne Furuholmen][produced by A-HA]
Shapes that go together/Cold as stonesA-HA03.199427[3]-Warner W 0236[written by Magne 'Mags' Furuholmen/Pal Waaktaar][produced by Christopher Neil]
Stay on these road/Soft rainsA -HA03.19885[6]-Warner W 7936[written by Pal Waaktaar/Magne Furuholmen/Morten Harket][produced by Alan Tarney]
Summer moved on/Barely hangin' onA-HA05.200033[4]-WEA 275CD[written by Pal Waaktaar,Magne Furuholmen, Morten Harket][produced by Boogieman, Roland Spremberg]
Take on me/Love is reasonA -HA10.19852[19]1[1][27]Warner W 9006[gold-UK][written by Pal Waaktaar/Magne Furuholmen/Morten Harket][produced by Alan Tarney]
The blood that moves the body/There's nevera forever thingA-HA06.198825[4]-Warner W 7840[written by Pal Waaktaar][produced by Alan Tarney]
The living daylightsA-HA06.19875[9]-Warner W 8305[written by Pal Waaktaar/Magne Furuholmen/John Barry][produced by John Barry, Jason Corsaro, Pal Waaktaar-Savoy, Magne Furuholmen][piosenka tytułowa z filmu z Jamesem Bondem]
The sun always shine on TV/DriftwoodA -HA12.19851[2][12]20[17]Warner W 8846[silver-UK][written by Pal Waaktaar-Savoy, Magne Furuholmen][produced by Steve Thompson][6[10].Hot Disco/Dance;Warner 20 410 12"]
The sun always shine on TV/Scoundrel Days (Live)A -HA03.2003181[1]-WEA 5050466-4143-2-8 [Ger][written by Pal Waaktaar]
Touchy!/Hurry homeA-HA08.198811[7]-Warner W 7749[written by Pal Waaktaar/Moten Harket/Magne Furuholmen][produced by Paul Simpson]
Train of thought/And you tell meA-HA04.19868[8]-Warner W 8736[written by Pal Waaktaar][produced by Tony Mansfield]
You are the one/Out of the blue comes greenA-HA12.198813[10]-Warner W 7635[written by Pal Waaktaar/Magne Furuholmen][produced by Alan Tarney, Justin Strauss]
Morten Harket
A kind of Christmas card/A change is gonna come/Lay me down tonightMorten Harket 08.199553[1]-WEA W 0304m

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Hunting high and lowA-HA11.19852[78]15[47]Warner Bros WX 30[platinum][3x-platinum-UK][produced by John Ratcliff, Tony Mansfield and Alan Tarney]
Scoundrel daysA-HA10.19862[29]74[20]Warner Bros WX 62[platinum-UK][produced by Alan Tarney, Pal Waaktaar & Magne 'Mags' Furuholmen]
Stay on these roadsA-HA05.19882[19]148[6]Warner Bros WX 166[gold-UK][produced by Alan Tarney]
East of the sun west of the moonA-HA11.199012[4]-Warner Bros WX 378[silver-UK][produced by Christopher Neil, Ian Stanley]
Headlines and deadlines-The hits of A-HAA-HA11.199112[18]-Warner Bros WX 450[platinum-UK][produced by Alan Tarney,a-ha]
Memorial beachA-HA06.199317[3]-WEA 9362-45229-2[Producers: a-ha , David Z. , Pal Waaktaar]
Minor earth major skyA-HA06.200027[4]-WEA 8573 82183-2[Producers: a-ha , Kjetil Bjerkestrand , Roland Spremberg , Ian Pooley , Juan Belmonte]
LifelinesA-HA06.200267[2]-WEA 0927448492CD[Producers: Clive Langer , Ian Caple , Stephen Hague , Alan Winstanley , Tore Johansson]
The Definitive Singles Collection 1984–2004A-HA04.200514[10]-WSM 5046783242[gold-UK][Producers: Bill Inglot, Dan Chalmers & Fred Engh]
AnalogueA-HA11.200524[4]-Polydor 9875415[silver-UK][Producers: Martin Terefe, with Kjetil Bjerkestrand, Michael Ilbert, Max Martin]
Foot of the MountainA-HA06.20095[4]-UMTV 2710779[silver-UK][Producers: A-ha, Steve Osborne, Mark Saunders, Roland Spremberg, Erik Ljunggren]
25A-HA07.201010[3]-Rhino 8122797904[silver-UK][Producers: Bill Inglot]
Ending on a High Note: The Final ConcertA-HA04.201143[1]-UMC 2764845-

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz