W 1983 Dudley, Jeczalik i Langan wspomagali Horna w pracy nad płyta "90125" zespołu Yes. W chwilach wolnych tworzyli dla przyjemności, z pomocą, przede wszystkim syntezatora Fairlight, muzykę inspirowaną napływającymi ze Stanów nagraniami pierwszych gwiazd hip hopu. Wtedy narodził się pomysł połączenia sił na dłużej w ramach grupy, która eksperymentowałaby z nowymi konwencjami w muzyce pop, poszukiwała intrygujących brzmień, penetrowała możliwości nowoczesnych technik nagraniowych, ale też po prostu bawiła się tworzeniem swoich osobliwych kolaży dźwiękowych. Płyty formacji, z początku wydawane przez firmę Horna Zang Tuum Tumb, lepiej znanej jako ZTT, a później przez własną China, zdominowała zwariowana, bezwstydnie eklektyczna i zuchwale nowatorska pod względem brzmieniowym, elektroniczna muzyka taneczna, chociaż nie zabrakło na nich kompozycji o cechach ilustracji dźwiękowych do wyimaginowanych filmów.
Single The Art Of Noise odnosiły większe i mniejsze sukcesy na listach przebojów, np.Beatbox (Diversions 7)/Beatbox (Diversions 2) z marca 1984 i Close (To The Edit)/A Time To Hear (Who's Listening) z października tego roku, Moments In Love/Beatbox z marca 1985 i Legs/Hoops And Mallets z października tego roku, Peter Gunn (przeróbka starego przeboju gitarzysty Duane'a Eddy'ego, przygotowana z jego udziałem) Something Always Happens z marca 1986 i Paranoimia/Why Me? z maja tego roku, Dragnet/Action Art z lipca 1987, Kiss (przeróbka piosenki Prince'a nagrana z piosenkarzem Tomem Jonesem)/E.F.L z listopada 1988, Yebo (wspólne nagranie z południowoafrykańskim chórem Mahlathini And The Mahotella Queens)/Dan Dare z lipca 1989 oraz Art Of Love/Heart Of Love z czerwca 1990.
Spośród albumów największą popularność zyskały "(Who's Afraid Of?) The Art Of Noise" z października 1984, "In Visible Silence" z kwietnia 1986 i najbliższy rocka "In No Sense? Non-sense!" z sierpnia 1987. Grupa tworzyła też muzykę do filmów, m.in. do Disorderlies (Trzech wesołych pielęgniarzy; 1987, reż. Michael Schultz), oraz do reklam telewizyjnych, m.in. dla firm Revlon i Swatch. Dopiero w 1986 zdecydowała się na działalność koncertową i dotarła ze swoimi występami m.in. do Japonii, co dokumentował album "Re-Works Of Art Of Noise" z grudnia 1996. Jej klasyczne nagrania wywarły ogromny wpływ na muzykę lat dziewięćdziesiątych, a w szczególności na takie zespoły, jak 808 State, The Orb, Future Sound Of London, The Prodigy i The Chemical Brothers.
W czerwcu 1999, po kilkuletniej przerwie w działalności, przypomniała się słuchaczom albumem "The Seduction Of Claude Debussy", będącym kontrowersyjną próbą uwspółcześnienia muzyki Claude'a Debussy'ego (np. Bom On A Sunday, Approximate Mood Swing No. 2).
Dudley po rozwiązaniu The Art Of Noise w 1990 z powodzeniem kontynuowała karierę jako kompozytorka, aranżerka, producentka nagrań, pianistka. Współpracowała m.in. z Philem Collinsem, Paulem McCartneyem, The Moody Blues i Moloko. Stworzyła muzykę do wielu filmów, m.in. do Buster (Buster; 1988. reż. David Green), The Crying Game (Gra pozorów; 1992, reż. Neil Jordan), za którą była nominowana do Oscara, The Full Monty (Goło i wesoło; 1997, reż. Peter Cattaneo), za którą otrzymała tę nagrodę, oraz Pushing Tin (1999, reż. Mike Newell).
|
Single | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [UK] |
Komentarz |
| Close (To the Edit)/A Time to Hear (Who's Listening) | Art Of Noise | 10.1984 | 8[19] | 102[2] | Z.T.T.-Island TIS 100 | [4.Hot Dance Club Play][23.R&B Chart] |
| Moments In Love/Beatbox: Love Beat | Art Of Noise | 03.1985 | 51[4] | 101[5][04.84] | Z.T.T.-Island ZTPS 02 | [written by Trevor Horn,Gary Langan,J.,J. Jeczalik,Anne Dudley,Paul Morley][produced by The Art Of Noise][1[2].Hot Dance Club Play][10.R&B Chart] |
| Legs / Hoops and Mallets | Art Of Noise | 10.1985 | 69[1] | - | China WOK 5 | [written by Gary Langan,J. J. Jeczalik,Anne Dudley][produced by The Art Of Noise] |
| Peter Gunn/ Something Always Happens | Art Of Noise feat. Duane Eddy | 03.1986 | 8[9] | 50[11] | China WOK 6 | [written by Henry Mancini][produced by The Art Of Noise] |
| Paranoimia/ Why Me? | Art Of Noise with Max Headroom | 05.1986 | 12[9] | 34[12] | China WOK 9 | - |
| Dragnet/Action art | Art Of Noise | 07.1987 | 60[4] | - | China WOK 14 | [written by Walter Schumann][produced by The Art Of Noise] |
| Kiss/E.F.L. | Art Of Noise feat Tom Jones | 11.1988 | 5[7] | 31[11] | China CHINA 11 | [written by Prince,J. J. Jeczalik,Anne Dudley][produced by The Art Of Noise] |
| Yebo/Dan dare | Art Of Noise feat. Mahlathini and The Mahotella Queens | 07.1989 | 63[3] | - | China CHICD 18 | [written by Anne Dudley,Jonathan Jeczalik,W. Nkosi][produced by Anne Dudley,Ted Hayton,Jonathan Jeczalik] |
| Art of Love/ Ambience of Love / Heart of Love | Art Of Noise | 06.1990 | 67[1] | - | China CHINA 23 | [written by Gary Langan,J. J. Jeczalik,Anne Dudley][produced by The Art Of Noise,Martin "Youth" Glover] |
| Instruments Of Darkness (All Of Us Are One People) (The Prodigy Mix)/L.E.F. | Art Of Noise | 12.1991 | 45[5] | - | China WOK 2012 | [written by Walter Schumann][produced by The Art Of Noise] |
| Shades Of Paranomia/Roller | Art Of Noise | 02.1992 | 53[2] | - | China WOK 2014 | - |
| Yebo | Art Of Noise feat. Rakim | 03.1995 | 172[1] | - | China | - |
| Metaforce | Art Of Noise | 06.1999 | 53[2] | - | Z.T.T. ZIT 129 | - |
| Albumy | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [US] |
Komentarz |
| Who's Afraid of The Art of Noise | Art of Noise | 07.1984 | 27[17] | 85[13] | Island 90 179 | - |
| In Visible Silence | Art of Noise | 05.1986 | 18[15] | 53[30] | Chrysalis 41 528 | - |
| In No Sense? Nonsense! | Art of Noise | 10.1987 | 55[2] | 134[9] | Chrysalis 41 570 | - |
| The Best of The Art of Noise | Art of Noise | 12.1988 | 55[3] | 83[14] | China 837367 | - |
| State of The Art | Art of Noise | 08.1997 | 200[1] | 85[13] | China WOLCD 1075 | - |
| The seduction of Claude Debussy | Art of Noise | 07.1999 | 150[2] | - | Z.T.T. ZTT 130 | - |
Art of Noise- Close _To The Edit_.mp3

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz